Een klinker is: een dubbelgebakken steen, de naam duidt op de heldere klank die je hoort als je ze tegen elkaar aan tikt. Hoe harder een steen gebakken is hoe beter de kwaliteit, hoe helderder de klank is. De grondstof voor een gebakken klinker is klei, zachte klei die er miljoenen jaren over gedaan heeft om klei te worden en door mensenhanden is gevormd tot een baksteen. De baksteen wordt twee keer gebakken op hoge temperatuur, het vuur maakt de steen in de oven oranje, zuiver en doorzichtig als glas, de afkoeling loutert de steen tot een keiharde klinker waarmee het pad belegd kan worden, maar ook als fundering werd de klinker vroeger graag gebruikt. Elke klinker is weer anders van vorm en kleur en klank en vormt als pad een prachtige verscheidenheid.

Klinkers zijn klanken waarbij de lucht ongehinderd door de mond naar buiten komt, dus zonder op de voorgrond tredende ruis-, knal- of plopgeluiden. De letters a, e, i, o, u en ij worden eveneens klinkers genoemd, maar de klank van die letters hangt af van de letters die eromheen staan. Klinkers vormen in de meeste talen (inclusief het Nederlands) het hart van elke lettergreep meestal omgeven door één of meer medeklinkers. De Klinker als metafoor voor het kreatieve proces van klei tot baksteen en van baksteen tot klinker en van klinker tot pad.

In de klinker komt de onderste steen boven in een kreatief proces wat zijn weerga niet kent...